Sunday, September 9, 2012

തണല്‍



കൈ നീട്ടി, നീട്ടി-
ത്തൊടാമെനിയ്ക്കുനിന്‍
തുടുത്ത ഹരിതാഭ
ചുവന്ന പൂവുകള്‍
പച്ചക്കൂട്ടിനുള്ളിലെ
വിത്തുകള്‍..



ആകാശക്കാഴ്ച
ഉള്ളിലുള്ളിലായ് കൊരുത്തിട്ട
ഇലകളെ..
ഇത്ര മെല്ലെമെല്ലെ
വിറയ്ക്കുവതെന്തിനു
കാറ്റിന്റെ കൈകളില്‍?

നനഞ്ഞ മണ്ണില്‍
നിഴലില്‍
പതിഞ്ഞു വീഴുന്ന
ചുവപ്പായ്
നീ
വരച്ചിടുന്നതെത്ര
സങ്കട ചിത്രങ്ങള്‍..

           * * *

നീ
വിരിച്ചത്
ശാന്തമാം നിഴല്‍..
ഞാനെടുപ്പത്
നഷ്ടങ്ങളുടെ
ഓര്‍മ്മയേറും
തണല്‍..! 




4 comments:

  1. ഒരു നല്ല വായനാനുഭവം.കുറേക്കാലമായല്ലോ സുപ്രിയയെ കണ്ടിട്ട്?
    കവിതകള്‍ ഇടയ്ക്ക് പോസ്റ്റ് ചെയ്യാനപേക്ഷ.

    ReplyDelete
  2. ഇടക്കെത്ര പ്രാവശ്യം വന്നു നോക്കി മടങ്ങി.
    കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു, ഈ പ്രിയകവിത.
    സന്തോഷം

    ReplyDelete

Followers

About Me

My photo
പാതിയില്‍ മുറിഞ്ഞു മിടിക്കുന്ന ഇന്നലത്തെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍..